Tveir alþjóðlegir: Joey Baron og Arthur Blythe

Bragi Ólafsson skrifar: Í tilefni af alþjóðlega jazzdeginum (sem ég hafði ekki hugmynd um að væri til, ekki fyrr en í byrjun vikunnar – sumir eru ekki meiri jazznördar en það), þá varð mér hugsað til trommuleikarans Joey Baron. Ég þekki ekki mikið til hans, og líklega á ég ekki nema tvær upptökur með honum (með Steve Kuhn: Mostly Coltrane, og David Bowie: 1. Outside), en þegar ég fletti honum upp á netinu fann ég tvennt sem nú er í raun búið að rústa fyrir mér þessum alþjóðlega jazzdegi, því ég verð ekki í rónni fyrr en ég eignast þetta … Continue reading Tveir alþjóðlegir: Joey Baron og Arthur Blythe

Alþjóðlegi jazzdagurinn og íslenskur jazzgagnagrunnur

Á morgun, 30. apríl, er alþjóðlegi jazzdagurinn haldinn hátíðlegur um allan heim, þar á meðal hér á Íslandi. Jazzhátíð Reykjavíkur, Jazzklúbburinn Múlinn og Jazzdeild FÍH blása af því tilefni til jazzveislu sem verður streymt á netinu frá kl. 16 og fram á kvöld. Dagskrána er að finna hér. Það er gaman að segja frá því að Ráðlagður jazzskammtur verður með fulltrúa á staðnum í útsendingu Rásar 1 og ruv.is kl. 16, þar sem Kristjana Stefánsdóttir og kvartett verða í beinni frá Hörpu. Annað, ekki síður ánægjulegt, er að hér er í smíðum vefsíða, icelandjazz.is, sem mér sýnist eiga að verða … Continue reading Alþjóðlegi jazzdagurinn og íslenskur jazzgagnagrunnur

Bill Evans tríóið í Finnlandi

Ein af perlum internetsins er þessi fimmtíu ára gamla upptaka af heimsókn Bill Evans tríósins á heimili finnska tónskáldsins Ilkka Kuusisto í Helsinki. (Ilkka er faðir fiðluleikarans Pekka Kuusisto sem margoft hefur spilað hér á landi.) Tríóið, sem auk Bill samanstóð á þessum árum af bassaleikaranum Eddie Gomez og trommaranum Marty Morell, var á tónleikaferð um Evrópu vorið 1970. Og fann sig allt í einu í þessu settlega kaffiboði, innan um norræna hönnun, með milljón dollara útsýni yfir Finnlandsflóa. Bill hefur að mestu orðið fyrir tríóinu og er hlýlegur og örlátur á orðin á ameríska vísu. Finnsku gestirnir – sem … Continue reading Bill Evans tríóið í Finnlandi

LOU OG DON

Borist hefur nýtt bréf frá Braga Ólafssyni: Auðvitað er það frekt af einum einstaklingi, eins og gerðist um daginn, að banka upp á – eða tromma – með 50 jazztitla á jafn lágstemmdu bloggi sem Ráðlagður er. Að vísu komu titlarnir í nokkrum skömmtum, og ég lét að jafnaði eina viku líða á milli sendinga. En nú var ég að fatta eitt. Í síðustu færslu minni var einn titillinn kassi sem innihélt heila 6 diska (Ornette Coleman: Beauty is a Rare Thing), þannig að í raun á ég inni 5 titla, sem ég hlýt þá að gera spreðað hér að … Continue reading LOU OG DON

Villti jazzmaðurinn

Ég hef bara einu sinni beðið um óskalag í útvarpsþætti. Það var í þættinum Sjónmál, þætti um samfélagsmál sem var einu sinni á dagskrá Rásar 1 eftir hádegisfréttirnar. Ég hafði sent stuttan pistil inn í þáttinn frá Norður-Karólínu í Bandaríkjunum þar sem ég bjó þá – pistillinn fjallaði um umhverfisglæpi – og allt í einu greip mig löngun til að fá að hafa örlítið meira um það að segja hvað ómaði úr viðtækjunum á íslensku biðstofunum og elliheimilunum og í gróðurhúsunum og sendibílunum í Ártúnsbrekkunni þann daginn. Svo að ég sendi þáttastjórnendunum póst og bað um að pistlinum yrði fylgt … Continue reading Villti jazzmaðurinn

Meiri morgunjazz

Skyndilega mundi ég eftir öðru lagi sem Morgunvaktin hefur verið að nota, How Deep is the Ocean eftir Irving Berlin, af plötunni Explorations með tríói Bill Evans (með Scott Lafaro og Paul Motian) frá árinu 1961. Eðalplata, Explorations, og greinilega í uppáhaldi hjá tónlistarráðunautum Morgunvaktarinnar, enda er Nardis líka þaðan (sjá síðustu færslu). Annað næstum átakanlega fallegt lag á plötunni er Elsa. Lagið er eftir bandaríska tónskáldið Earl Zindars sem samdi einnig hið fína lag How My Heart Sings sem kom út á samnefndri plötu Bill Evans tríósins sem var tekin upp 1962. Þá var Chuck Israels kominn á bassa … Continue reading Meiri morgunjazz

Morgunjazzinn

Hér eru nokkur númer fyrir þá sem sakna Morgunvaktarinnar á Rás 1 þessa dagana, en sá þáttur er sem kunnugt er pakkaður af góðri jazztónlist. Ég man ekki í svipinn fleiri lög sem koma þar fyrir, lesendur mega gjarnan fylla í eyðurnar! Þessi „Eþíó-jazz“ Mulatu Astatke hefur fylgt morgunútvarpinu lengi, er örugglega farinn að virka eins og fuglasöngur fyrir marga. Konráð bróðir minn setti þetta einu sinni á fóninn hjá sér þegar við vorum í heimsókn, það er eina ástæðan fyrir því að ég veit hvað þetta er. Skemmtilegt og frumlegt val hjá þeim á RÚV. Art Blakey and the … Continue reading Morgunjazzinn

Skandinavískar húsgyðjur

Glænýr skammtur frá Þórdísi Gísladóttur: Í síðasta ráðlagða dagskammti minntist ég á skandinavískar húsgyðjur og nú er ég búin að taka saman skammt með nokkrum sænskum jazzsöngkonum sem ég hef mikið hlustað á. Síðasta áratug síðustu aldar eyddi ég að mestu í Svíþjóð. Þar er enginn skortur á jazzi og ég lagði mig dálítið fram um að hlusta á söngkonur sem voru að hefja feril sinn. Rebecku Törnqvist (f. 1964) kynntist ég fyrst sem poppsöngkonu á plötunum A Night Like This og Good Thing en heyrði svo í henni skömmu síðar sem jazzsöngkonu. Ráðlögð er plata sem hún gerði með … Continue reading Skandinavískar húsgyðjur